Posts tagged: actividades

Xa temos as gañadoras do II Quintal Literario!

É xa a segunda edición do concurso (como pasa o tempo) e podemos dicir que, grazas a todos e todas as participantes, volveu ser un éxito. Desta vez recibimos máis de de cincuenta microrrelatos que non llo puxeron nada fácil ó xurado, o que indica que a xente que participa séguelle a poñer ganas e talento. Dende a asociación estámosvos moi agradecidos pola vosa participación, xa que sodes o motivo polo que esta iniciativa segue adiante.

O xurado, composto por unha profesora e un profesor da Universidade de Vigo e dous membros de Trabalingua, reuniuse o mércores 7 de outubro. Hoxe, día 8, temos o pracer de comunicarvos a súa decisión.

O primeiro premio é para “Améndoa amolada, de Marina Fernández Vigo (Ana Crónica).

O primeiro accésit é para “Desamor galáctico, de Noemí Giráldez Pérez (Catchup).

segundo accésit (votación popular) é para Testemuño dun esquecido, de Paula Rodríguez Álvarez (Zverri).

 

A continuación reproducimos de novo os textos:

Améndoa amolada

Améndoa mol coñeceu amorodo moribundo. Ela adoecía dos dentes e iso dificultaba a diversión con outras améndoas, pero a carne morada do amorodo axeitábase as súas necesidades molares (non morais). O drama decidiuse ó amorodo reclamar o seu maior anhelo, pero a améndoa non se deixou anelar. Recolleu a casca que deixara no caixón cando coñeceu ó amorodo e marchou.

Ana Crónica (Marina Fernández Vigo)

Desamor galáctico

Coñecéronse nun evento cósmico. A atracción universal fixo o resto. Ela orbitaba en elipses, coa resignación gravitacional das masas que se atraen. Entón chegou o eclipse. Un saía de noite, o outro de día. Un satélite frío e unha estrela ardendo fitáronse por primeira vez. O sol dáballe calor. Tamén a cegaba. El tiña nictofobia. Atmosferas incompatíbeis. Non puideron ser.

Catchup (Noemí Giráldez Pérez)

Testemuño dun esquecido

O tempo fuxía das presas, afogando co tictac do reloxo.

Namorara da quietude tan pouco presente no cotío. Loitaba nunha gaiola invisíbel, pedía socorro sen resposta. En van.

O tempo era demasiado efímero para que alguén se decatase da súa súplica. “Acougade!”, berraba con mágoa.

Pero era inútil.

Ninguén tiña tempo para o tempo.

Zverri (Paula Rodríguez Álvarez)

Noraboa, rapazas!

Nos próximos meses agardamos ter dispoñibles as postais coas ilustracións dos tres microrrelatos gañadores. Poderanse atopar nas facultades da Universidade de Vigo.

De novo, grazas ós e ás participantes polo voso tempo e creatividade. E tamén, por suposto, a todas aquelas persoas que, se ben non participaron, contribuíron a difundir e promover esta iniciativa. Motísimas grazas a todas e todos.

 

 

Exitazo a presentación de Jorge Mira

Noticia sacada do duvi:

O profesor da USC presentou o seu libro na Facultade de Ciencias Experimentais

Jorge Mira proba que a ciencia sábeo todo

O físico galego máis mediático mostra con humor e desenfado a versión científica das cousas cotiás

O seu primeiro éxito chegoulle por calcular xunto a un compañeiro de universidade a temperatura do ceo e do inferno. Eles estaban de broma, pero a comunidade científica tomouse os seus números moi en serio. Enviaron o artigo a unha revista de certa sona e viron con moita ledicia como saía publicado. O que non esperaban era a chamada uns días despois dun xornal de Canadá que quería levar o tema a portada. “Foi aí cando nos demos conta de que en Estados Unidos dáselle moita importancia a todo o que ten que ver co creacionismo. Incluso chegaron a preguntarlle por nós ao equivalente ao ministro de Ciencia e Tecnoloxía na época de George Bush pai porque fixera algún estudo parecido”, rememorou Jorge Mira, profesor da Universidade de Santiago e autor do libro A ciencia no punto de mira, que presentou este xoves no Edificio de Ciencias Experimentais da Universidade de Vigo.

Iso foi hai xa 12 anos. A partir de aí o físico galego máis mediático comezou a interesarse por toda a literatura científica que non estaba ao alcance da cidadanía pero que trataba temas raros ou da vida cotiá das persoas. “A xente necesita que lle acheguen unha cousa suave, agradecida. Os artigos eran complicados, profesionais, indixeribles para os profanos no tema. Grazas aos meus compañeiros aprendín a quitarlle os accesorios e a quedarme co tronco e así foi como comecei a contar estas pequenas curiosidades na radio”, explicou o presentador do concurso Cifras e letras xunto a Yolanda Castaño e Paco Lodeiro.

A súa obra é unha compilación de temas estudados por universidades e revistas científicas de todo o mundo, dos descubrimentos dos grandes xenios repasados a través de exemplos prácticos, un libro que explica con sinxeleza, humor e desenfado narrativo cousas relacionadas co sexo, o deporte, a antropoloxía, a política, a historia… e por suposto a física. Ao longo das súas páxinas o público pode aprender dende por que a beleza ten base evolutiva ou que fai que as mulleres que non comen produtos animais teñan cinco veces menos posibilidades de ter xemelgos. Na súa publicación achega respostas incluso ao feito de que as mulleres preferiran homes con faccións femininas, que os homes se decanten por mulleres con cadeiras anchas ou por que os grandes bebedores poden diminuír ata un 80% a posibilidade de sufrir cirrose se tamén consumen moito café.

Facer ciencia en galego

Organizada pola asociación de estudantes Trabalingua, con esta presentación pretendíase demostrar que “ademais de moi boa literatura, música e audiovisual en galego, tamén se pode facer ciencia no noso idioma. Este libro ten que servir de exemplo a toda a comunidade universitaria galega para que vexan que se pode chegar moi lonxe con esta lingua”, asegurou Rosa Varela, membro da asociación.

En galego e en castelán “para abrir o mercado máis alá das nosas fronteiras”, o libro está editado por Auga Editora dentro da colección Saber +. Foi un dos seus responsables, Xosé Antón Perozo, o que deu o empurrón definitivo a Mira para escribir o libro hai dous anos, cando se puxo en marcha a editorial. Perozo coñeceuno hai oito anos, cando ía no coche coa radio posta e escoitou “ao que me pareceu un home maior falando da ciencia do cotiá de xeito interesante para o cidadán de a pé”. Despois de moitos faladoiros radiofónicos compartidos, a amizade que creceu entre eles rematou neste libro “que está a funcionar moi ben. Pero non ten mérito: falar con Jorge e aprender é case a mesma cousa”.

WordPress Themes