III Quintal literario- VII – PENUMBRA

Noite luminosa cegaba sen piedade, nesgando as almas dos moribundos.  Día escuro contemplaba, rindo a gargalladas.

As ánimas, desesperadas tentado fuxir, caían nas redes de Noite. Sen esperanza.Unha tras outra, contábanse por millóns.

No leito final os espectros conciliaban soño e pesadelo, mentres Día texía a lista da seguinte xornada e Noite imaxinaba unha realidade diferente que nunca chegaría.

Akara

WordPress Themes