II Quintal literario -XLIII- Soliño e Lúa

– A noite é o mellor que lle pode pasar ao día – pensou Soliño mentres ollaba unha fotografía de Lúa.

Soliño era un rapaz loiro, moi brillante e alegre que alumeaba coa súa presenza.

Lúa era diferente. Ela, era de face esbrancuxada e máis reservada e misteriosa, mais tamén irradiaba unha luz lene.

E quedaban ao luscofusco.

Kike Estévez

WordPress Themes