II Quintal literario -XL- O espertar

Ó espertar, o dinosauro xa non estaba alí. Buscou algo recoñecible naquela paraxe mais xa non quedaba nada de Nunca Xamais ou da planta das fabas máxicas. Ó seu arredor todo estaba ermo.

Ó lonxe escoitou voces:

– Bautista, teña o Rolls Royce aceso, vou espertar á miña Bela Durminte.

Despois do bico, finxiu que seguía a durmir.

Ciúmes

II Quintal literario -XXXIX- A caverna

O Ser amenceu canso, movido polo absurdo da rutina. Farto de ser e non ser nada sentiuse sen forzas conforme pasaban por el imaxes espelladas dunha parcial realidade. Un ollar ó outro lado, unha pulsión, un arrebato. Regresar ó territorio do intersticio da súa episteme e dar o paso. Deixar de cargar co peso da imposta existencia; non- sendo, ceibe.

Iacovous

WordPress Themes