II Quintal literario -XXXII- Adeus

É tempo de sentir e deixarlle ó vento levar as palabras. Un pensamento escorrega entre os dedos e pousa quedo para coller folgos, a rosa do camiño asinou un pacto co demo e mostrou a espiña antes de tempo.

Hoxe só queda a lembranza, o día de onte non acouga.

Un rumor no vento. Unha promesa sen cumprir.

Adeus.

Bryan

WordPress Themes