Quintal Literario – CI – Ás portas da catedral

Ás portas da catedral

De un tempo a esta parte non pido máis que devir en pedra e asentarme entre eses muros que ao teu arredor alzaches. Quixese ser tempo e clausura na catedral de quimera que habitas, ollar o mundo tras as vidreiras da túa soidade e xogar, silente, coas túas tebras.

Se puidese, sería pórtico nesas cinzas que o teu porvir abafan.

Ene Uvepé

WordPress Themes