Quintal Literario – XXIII – Presaxio vermello

Presaxio vermello

Era unha noite fría e silenciosa, a lúa colgaba do ceo cun brillo avermellado, case coma se tratase de advertirme do que ía pasar.

Por suposto estou a falar da noite na que tiven que deixar á miña familia, para ir en busca de opurtunidades e diñeiro que ofrecían outra clase de homes. 

Volvín rico, rico en sangue e dor.

Lóbrego

WordPress Themes