Homenaxe a Francisco Fernández del Riego

No marco das Xornadas sobre Mocidades galeguistas organizadas pola Asociación Trabalingua, fixemos unha homenaxe a Paco del Riego, plantando un pradairo no seu nome.

No acto participaron Malores Villanueva, Salustiano Mato (reitor da Universidade de Vigo), Henrique Costas (vicerreitor de Extensión Universitaria) e Antón Vidal Andión (secretario da Fundación Penzol). Tamén estaban presentes Xusto Beramendi e Uxío Diéguez Breogán. Con este pequeno acto Trabalingua quixo lembrar a un home que tanto fixo por Galicia e polo galego no século XX.

Palabras que Malores lle adicou a Don Paco. Ler.

VÍDEO DA HOMENAXE. Trabalingua agradécelle a todos eles, e ao clarinetista Pablo a súa desinteresada colaboración.

Homenaxe Paco del Riego from trabalingua on Vimeo.

II Concurso Literario -27- Sen dentes…

PSEUDÓNIMO: Inefábel

CATEGORÍA: relato

TÍTULO: Sen dentes…

– Sen dentes non poden mordernos
– A hostias!

II Concurso Literario -26- Quérote

PSEUDÓNIMO: Quen Tiqueiras

CATEGORÍA: Relato

TÍTULO: Quérote

Quero que, ante todo, teñas iso claro. Non quixen deixarte, non vou a esquecerte e nunca te abandonei. Quizais nin sequera saibas quen son, quizais esta carta se perda no tempo antes de chegar a ti.
Quero que saibas que me gustaría moito poder estar aí para ti. Compartir contigo o teu primeiro aniversario, a túa primeira bicicleta, ou o teu primeiro amor.
Pero as estrelas están sempre no ceo. Aínda que a noite non sexa clara e ti non as poidas ver, están aí. Sempre. E eu tamén. Gustaríame que pensases en min como nunha estrela, como o que sempre fun e sempre serei. Túa.
Pode que alguén che falara xa de min, e pode que me odies, pensando que te deixei porque non te quería. Pensar nisto desgárrame por dentro, e a dor é insoportable.
Por iso escribo esta carta, porque non soportaría pensar que non me queres, que me odias por algo que nin sequera ocorreu realmente.
Probablemente te esteas preguntando por que agora, por que non moito antes, aforrando toneladas de dor para ambos.
Simplemente quixen esperar a que puideras entendelo ben. A que puideras comprender que, cando escribín isto, ti aínda non naceras. Pero íalo a facer. Sabía que o ías a facer. Non estaba disposta a permitir que marcharas sen chegar sequera. Sen ver o mundo, sen sentilo, sen tocalo. Aínda que eu non fora a estar aí para acompañarte.

Agora que sabes isto, solo espero que o teu punto de vista cambie, e que non me odies por alimentar a túa vida dando a miña a cambio.

El Puto Coke – Gal-Ego

Unha semana despois da súa estrea Trabalingua levou ás Xornadas sobrea a música e o audiovisual gelgos o videoclip de El Puto Coke.

El Puto Coke, un dos referentes do hip-hop galego, dá un xiro tingido de galeguismo á súa música no seu último tema:

GgAaL-EGO. Esta é unha experiencia músical e un proxecto audiovisual dirixido por Juan Salegueiro, onde se integran distintas disciplinas como fotografía, vídeo-creación, animación en 2D e 3D, graffiti, deseño gráfico e stop motion.

O videoclip presentouse en primicia en vigo fai hoxe oito días, foi no Auditorio Rosalia de Castro do Centro Cultural Novacaixagalicia.

Os que alí estiveron tiveron a oportunidade de desfrutara dun serán único, con ese videoclip impactante, directo, de calidade, unha xoia. Sen palabras quedamos os que aló estivemos e vimos o espectáculo que montaron Anxo Lorenzo coa gaita. Quedamos abraiados cando a moza que estivo nas Xornadas de Trabalingua pola mañá na mesa do Xabarín, Wöyza, se puxo a cantar en clave de soul un poema de Rosalía, e en estado de shock nos deixaron coa versión rapeada do himno galego.

Galego é o título desta canción, deste videoclip. Ogallá máis artistas, Ogallá máis mozos se unan a ese canto GgAaLEGO. Galego sen adxectivo, porque “galego” xa o di todo.

Esperemos que este traballo conxunto de El Puto Coke, Wöyza e unha enorme cantidade de artistas que colaboraron con el, contribúa ao renacer do galego nas urbes. Fixeron o traballo sen subvencións, por amor á arte e por amor ao país e aquí vos deixamos xa co videoclip.



Obradoiro de regueifa e concerto de Espido

Mañá, mércores, pola tarde o mundo da música tradicional, do pop e do hip-hop fusionaranse no CUVI.

No marco das Xornadas sobre a música e o audiovisual galegos que organiza a Asociación Trabalingua, a tarde do mércores estará cargada de música, de tradición e de modernidade.

Ás 16.00 os regueifeiros Bieito Lobariñas e Pinto d’Herbón da Asociación ORAL levarán a todos os asistentes ao mundo da improvisación oral en verso, a regueifa, a través dun obradoiro-actuación. Estarán acompañados de Aíd (Aida Alonso Iglesias, estudante da Uvigo, e popular rapeira de Valladares-Vigo).

A tarde rematará co concerto de Guadi Galego (voz) e Guillerme Fernández (guitarra) que traerán o proxecto ESPIDO á Universidade de Vigo. ESPIDO, unha caste de fusión por roce melódico-armónico de dous músicos, unha mestura de creatividade que da lugar a un traballo, como o seu nome suxire, que se ispe de abalorios: tan só unha guitarra e unha voz dan forma a dez temas de composición propia, e dúas adaptacións tradicionais.

O obradoiro e o concerto serán na sala I do Edificio Miralles. A entrada será de balde (terán prioridade os incritos nas Xornadas).

Mércores 6 de abril
16:00 Obradoiro de regueifa: Bieito Lobariñas, Pinto d’Herbón, Aíd
17.45 Concerto: Guadi Galego e Guillerme Fernández (ESPIDO)
LUGAR: Sala I do Edificio Miralles. CUVI
ORGANIZA: Asociación Trabalingua
COLABORAN: Universidade de Vigo (Extesnión Universitaria) e Concello de Vigo (Concellería de Xuventude e Igualdade)

II Concurso literario -25- Verán

PSEUDÓNIMO: Dixebra

CATEGORÍA: relato

TÍTULO: Verán

Saiu dentre as árbores, un lóstrego, logo escuridade. Primeira pinga, cóxegas do ceo na area, balbordo, barullo; pasa un lucecú entre os toxos, as chorimas molladas; chuvia, logo sarabia, a calor do lar, a luz do candil, madeira de breixo queimada polo lume, borralla, cinsa; enrugas nas bochechas laianme das lembranzas, lendas nosas ciscadas no ar, cuspidas dos beizos alleas ao acougo; Lóstrego; trono, estoupido das nubes, furia do ceo; silencio. Asubían as árbores… escoitase a auga do arroio; un xabaril, un carballo, landras… Namentres, unha raiola de sol… abur nubes. Albiscase o ceo morado, achégase o solpor. Laranxa, vermello, violeta, escuridade… unha cadela ladra…

Primeiras raiolas de sol… Alborada alén do mar, buxainas arrolando, arroutadas ondas con xenreira; sons, murmurios… auga bate nas rochas… percebes, caramuxas; area engulida; refugallos, porcallada na costa. Na ría, unha batea; cunchiñas, centolas…. Agora o sol quenta, agasallo do ceo!

En terra, na herba, unha xoaniña, arume vermello con pintiñas negras; carapuchiña brincadeira, meniña inqueda, camisola de colorinchos, arco de vella, pelo louro, faísca de ledicia. Un paxariño piador, un verme de seda, bolboreta, metamorfose…

Unha aperta, marchar, até o verán (se isso…). Amoriñarse, encariñarse, terlle agarimo, engaiolarse daquel rapaz. Derradeiro día do obradoiro, biscoito de améndoa, unha cunca de cacao, o gume cortando outro anaco; ler mil e unha vez o papeliño, bágoas… despedirse do sapoconcho; no taboleiro, con xiz vermella, debuxo das derradeiras sensacións; ceibar ao ar un pardal como cada ano.


Mediodía; bágoas… olladas.. un abur silandeiro

WordPress Themes