II CONCURSO LITERARIO -18- POEMAS VARIOS

PSEUDÓNIMO: Dixebra

CATEGORÍA: poesía

TÍTULO: poemas varios

Muller

Muller, muliere ;

muller, criatura;

muller, natureza;

muller, humana;

Muller, persoa;

muller, rostro;

muller, face;

muller, ollos;

muller, boca;

muller, beizos;

muller, nome;

muller, compañeira;

muller, muller;

muller, libre;

muller, independente;

muller, liberada;

muler, persoa;

MULLER!!

—————————————–

Dous meses, un dia e doce horas

Hai dous meses, un día

e doce horas…

estaba nun faiado…

Hai dous meses, un día

e doce horas…

chorando…

Hai dous meses, un día

e doce horas..

entre os teus brazos…

—————————————–

Follas

Follas dun libro..

Follas de outono…

Follas verdes

Follas secas…

follas baleiras..

Follas de palabras..

Follas de cores..

Follas do xornal…

Follas de vida..

Follas de morte..

Follas de antiquário..

Follas de Preescolar..

Follas novas..

Follas vellas..

Follas sen nome…

—————————————–

Palabras de revolución..

palabras de independencia..

palabras de subversión..

palabras de igualdade…

palabras do pobo…

palabras de proletarios..

palabras de estudantes..

palabras de folga..

palabras de berros..

palabras de lume…

palabras de loita..

palabras de conflicto…

palabras de combate..

palabras de azul…

palabras de vermello..

palabras de morado…

palabras de palabras…

…sarbalap ed sarbalap

—————————————–

Soñar soñando, soñando soñar

Soñar cos ollos abertos.

Soñar cos ollos pechados..

Soñar cos ollos verdes..

Soñar cos ollos marróns..

Soñar co futuro…

Soñar cun mañá…

Soñar con alguén…

Soñar con soñar…

Soñar esperta..

Soñar dormida.

SoñarañoS.

II CONCURSO LITERARIO -17- UNHA SOA PEL

PSEUDÓNIMO: XKS

CATEGORÍA: poesía

TÍTULO: Unha soa pel

Unha soa pel

Mesturábanse entre remuíños de sabas
dous corpos espidos compartindo unha pel
explorándose a quentura das almas
e adaptando entre bicos
as formas da moza e máis del.

Regresaban á orixe percorréndose todos
bebendo aloumiños entre beizos de mel
embotado o sentido e sabéndose tolos
compasados, cinguidos,
os corpos da moza e máis del.

Marcaban os dedos o camiño dos beizos
debuxando feituras coma se fose un pincel,
percorrendo coa lingua o ventre e os peitos
arrincando suspiros
das sombras da moza e máis del.

Doentes de vida, mortas de amor,
non falaban de amigos as mans de aquel,
enlazados os sexos, desprendendo calor,
liberando xemidos
de dúas formas,
de dous corpos
e de dúas sombras…
pero dunha soa pel.

WordPress Themes